گفتن را كافى بداند مىتواند يك مرتبه بگويد و همچنين است اگر مجتهد اعلم بفرمايد مسأله محل تأمل يا محل اشكال است . مسأله 8 - اگر مجتهد اعلم بعد از آن كه در مسأله فتوا داده احتياط كند - مثلًا بفرمايد ظرف نجس را كه يك مرتبه در آب كر بشويند پاك مىشود ، اگرچه احتياط آن است كه سه مرتبه بشويند - مقلد او نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر رفتار كند ، بلكه بايد يا به فتوا عمل كند ، يا به احتياط بعد از فتوا كه آن را احتياط مستحب مىگويند عمل نمايد ، مگر آن كه فتواى آن مجتهد نزديك‌تر به احتياط باشد . مسأله 9 - تقليد ميت ابتدائاً جايز نيست ، ولى بقاى بر تقليد ميت اشكال ندارد و بايد بقاى بر تقليد ميت به فتواى مجتهد زنده باشد و كسى كه در بعضى از مسائل به فتواى مجتهدى عمل كرده ، بعد از مردن آن مجتهد مىتواند در همه مسائل از او تقليد كند . مسأله 10 - اگر در مسأله‌اى به فتواى مجتهدى عمل كند ، و بعد از مردن او در همان مسأله به فتواى مجتهد زنده رفتار نمايد ، دوباره نمىتواند آن را مطابق فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته است انجام دهد . ولى اگر مجتهد زنده در مسأله‌اى فتوا ندهد و احتياط نمايد و مقلد مدتى به آن احتياط عمل كند ، دوباره مىتواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته عمل نمايد . مثلًا اگر مجتهدى گفتن يك مرتبه « سُبحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ » را در ركعت سوم و چهارم نماز كافى بداند و مقلد مدتى به اين دستور عمل نمايد و يك مرتبه بگويد ، چنانچه آن مجتهد از دنيا برود و مجتهد زنده احتياط واجب را در سه مرتبه گفتن بداند و مقلد مدتى به اين احتياط عمل كند و سه مرتبه بگويد دوباره مىتواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته برگردد و يك مرتبه بگويد . مسأله 11 - مسائلى را كه انسان غالباً به آنها احتياج دارد واجب است ياد بگيرد . مسأله 12 - اگر براى انسان مسأله‌اى پيش آيد كه حكم آن را نمىداند مىتواند صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را به دست آورد ، يا اگر احتياط ممكن است به احتياط عمل